Broccolitaart met nagelkaas

Afgelopen week was in het nieuws dat een Nederlandse kaas uit Wolvega eindelijk een Zwitserse kaas had verslagen bij het ‘Kaaswereldkampioenschap’. De winnende kaas is verkrijgbaar onder de naam ‘Vermeer’. Op de website van FrieslandCampina is te lezen dat de kaas een gerijpte kaas is met een volle smaak, maar met minder vet en zout voor de internationale markt. In Nederland wordt deze kaas verkocht onder de naam Cantenaar.

Zelf koop ik het allerliefste kaas op de markt van Leeuwarden bij de kaashandel fa. van Dijk van der Woude. Zo kwam ik onlangs na een weekendje Leeuwarden weer thuis met heerlijke oude kaas voor op brood en bij de borrel, korstloze kruidkaas voor de vele boterhammen van zoonlief en de echte nagelkaas, niet te verkrijgen in het winkelcentrum om de hoek. Met nagelkaas in huis komt dus ook de broccolitaart weer op het menu.

Ingrediënten:

5 plakjes bladerdeeg

750 gram broccoli

150 gram nagelkaas

3 eieren

200 ml slagroom

Zout en peper

Bereiding

Vet een grote, lage taartvorm in met wat boter. Laat de plakjes bladerdeeg ontdooien en rol ze daarna uit tot 1 grote lap. Bedek de bodem en de randen van de vorm met het deeg en zet de vorm even in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200°C. Maak de broccoli schoon en kook de broccoli halfgaar (stronkjes iets langer dan de rest). Laat de broccoli even afkoelen in een vergiet. Rasp de nagelkaas. Klop de eieren met de slagroom en voeg zout en peper naar smaak toe.

Verdeel de broccoli over de bodem, strooi de kaas erover en giet het eimengsel erover heen. Bak de taart ongeveer 45 minuten totdat hij stevig is.

N.B. hoeveelheden broccoli en nagelkaas zijn bij benadering vastgesteld.

citroentaart met één hele citroen

botermarkt Haarlem

• "Aardbeien in de winter dat kan echt niet" Ik lees het in de krant en in kookboeken van mensen die het kunnen weten. Creatief met vergeten groenten, dat is de trend. Gisteren op de Botermarkt lagen  niet alleen bakjes aardbeien opgestapeld maar ook kersen en meloenen?!!. Evenmin gebrek aan verse spinazie, courgettes en paprika. Alleen aan de prijs van de sperziebonen was te zien dat het van verre ingevlogen is. Grappig toch mensen, ze zeggen dat ze graag met de seizoenen koken maar willen graag dat alles het hele jaar voor handen is. En de marktkoopmannen weten het. Geef ze ongelijk dat ze willen verkopen. Ik kocht spitskool voor de gado gado en eerlijk gezegd ook zo'n paprika uit de kas. Voor de kleur! Een citroentaart als nagerecht waarbij een citroen met huid en haar gebruikt worden. Zonder keukenmachine lukt dat niet.

 Citroentaart

• taartbodem:
•  75 gram boter
• 35 gram witte basterdsuiker 
• 3 eetlepel amandelmeel 
• snuf zout 
• half ei 
• 125 gram bloem 
• 
  
• taartvulling: 
• 1 citroen in vieren pitten verwijderd 
• 75 gram suiker 
• 1 ei
• halve cup slagroom
• 1 eetl. maizena 
• 
  
• Mix de boter met de suiker met een handmixer of in een foodprocessor tot het romig is. Voeg het amandelmeel en zout toe. Voeg de bloem toe en roer tot de bloem verdeeld is. Voeg een eetlepel koud water toe en maak een bal van het deeg. Maak er een schijf van en doe een half uur in de koelkast. Rol het deeg uit tot een lap en doe in een 24 cm ronde vorm. Stop het bakblik met deeg even in de vriezer om op te stijven. Verwarm de oven voor op 150 graden. Leg een blaadje bakpapier op het deeg en vul met noodvulling of bonen. Bak de bodem 20 minuten. Zet de oven daarna op 175 graden. 
• 
  
• Vulling
• Boen een citroen schoon. Snijd in 8 stukken en verwijder de pitten. Doe de stukken in een keukenmachine met de suiker en maal fijn. Voeg de maizena toe. Mix  het ei erdoorheen en de slagroom. Vul de voorgebakken vorm en zet de taart in de oven en bak ongeveer 20 minuten tot de vulling bubbelt en licht kleurt. Laat de taart afkoelen in de oven. 
• 
  
• Serveer met stijfgeklopte slagroom. 

lauwwarme salade van rode kool

Instant gelukkig word ik van de winter in Nederland. De koude vrieslucht met de blauwe luchten, de dikke sneeuwvlokken die bleven liggen. Sleetje rijden op een plastic pannenkoek. Schaatsen op een klein meertje met de rest van de buurt. Zelfs het geklaag over de NS kan mij niet lang genoeg duren. Nog minstens een week vriezen te gaan. Dus die schaatstocht gaat ook nog lukken. En wat eet je dan. Net als de rest van Nederland deze week achter de boerenkoolstampot gezeten. In stijl gevolgd door snert, zuurkoolschotel en hutspot dus vandaag iets anders dan een standaard winterrecept. De halve rode kool uit de koelkast verwerkte ik vanavond in een lauwwarme salade. Een aanrader. 

Lauwwarme salade van rode kool
Ingrediënten:
* 2 eetl. olijfolie
* 1 rode ui
* een halve rode kool
* 1 groene, frisse appel
* 1 theelepel verse rozemarijn
* een handvol gouden rozijnen
* 2 eetlepels balsamicoazijn
* klein handje walnoten of geroosterde hazelnoten
* zee zout

Snipper de uit fijn en fruit in de olijfolie. Snijd de kool fijn met een groot,scherp mes. Voeg toe aan de ui en roerbak een minuutje. voeg de rozijnen, de fijngehakte rozemarijn en de appel toe. Roer door. Voeg zout en de azijn toe. Haal van het vuur want de kool gaart nog door en een salade is bij voorkeur nog een beetje knapperig. Hak de noten fijn en roer door de salade. Proef of er nog een beetje azijn of zout door moet.

bron: ergens op internet, als ik 'm weer tegenkom, noteer ik 'm subiet!

baba ganoush van rode bietjes

Al even terug kwam ik op de site Taste of Beirut dit recept voor baba ganoush van bietjes tegen. Tot voor kort dacht ik de laatste der Mohikanen te zijn die die gek is op rode bietjes, maar ik begrijp dat rode biet de ontdekking van 2011 is. En inderdaad voorop de Allerhande deze maand staat een bietjessalade. Als je het echt volgens de kookmores wilt doen, rooster je de rauwe biet in de oven voor een intense smaak. Koken in een snelkookpan vind ik gemakkelijker. En bij kant en klaar is het geen werk meer.

Rond deze baba ganoush bedacht ik de rest van het eten. Marokkaanse tajine met marokkaans anijsbrood, geroosterde groene paprika met gezouten citroen, olijfolie, citroensap en peterselie, bladerdeegflapjes met spinazie, feta en een mespunt piment, en yoghurt/feta dip bestrooid met  za'atar.

Met dit maal kon ik wel aankomen bij de Boonstra's die na een dag schuren, plamuren en lakken in hun nieuwe huis, zo eentje waar de makelaar je tijdens de bezichtiging zegt vooral door de dingen  heen te zien, wel trek hadden. Ondanks mijn irritante gewoonte om vooraf te zeggen dat ik niet wist of die baba ganoush wel te eten was (ik dacht dat ik daar overheen was, maar wat zijn slechte gewoontes toch sterk), smaakte het erg goed.  

Baba ganoush van rode biet
aangepast van Taste of Beirut
* 1 grote gekookte biet
* sap van een citroen

* 1 teen knoflook
* 2 eetlepels tahin
* 1 eetlepel granaatappelstroop (nar in de turkse winkel)
* lepel turkse of griekse joghurt
* ( 2 gehakte walnoten)
*  ( granaatappelpitten als garnering)
* beetje gehakte peterselie

Schil de rode biet en doe in stukken in de keukenmachine. Wrijf de knoflook met wat zeezout fijn in een vijzel en voeg aan de biet toe met citroensap, tahin, en granaatappelstroop. Maal het mengsel fijn. Doe in een mooi kommetje. Roer de joghurt erdoor zodat er een mooi streeppatroon komt. Bestrooi met walnoten en peterselie of granaatappelpitten.

Limoentaart

Ondanks alle leuke kookboeken in de boekenkast kijk ik nog graag naar de kookboeken in de bibliotheek. Onlangs leende ik een boek met Amerikaanse recepten. Ik maakte een maissoep die heel lekker was en vooral ook anders dan mijn eigen recept. Alleen was het (typisch Amerikaans?) een recept met iets te veel room. Het verder goede recept zal ik nog eens proberen met een eigen interpretatie van romig.
Deze limoentaart heeft wel wat voorbereidingstijd nodig maar is gemakkelijk te maken. In het originele recept wordt de taart geserveerd met een klodder slagroom maar dat is helemaal niet nodig. De taart is lekker fris.

Ingrediënten 

• 200 gram volkoren biscuits
• 100 gram boter
• 1 eetlepel suiker
• 5 eidooiers
• 1 blikje gezoete, gecondenseerde melk (ongeveer 400 gram)
• 100 ml versgeperst limoensap (ongeveer 3 limoenen)
• 1 eetlepel geraspte limoenschil

Bereiding
Verwarm de oven voor op 175 °C.
Smelt de boter en verkruimel de biscuits  met een keukenmachine of doe de biscuits in een plastic zak en sla ze fijn met een deegroller.
Meng de kruimels met de suiker en de boter tot een rulle massa. Doe deze in een bakvorm (Ø 24 cm) en druk de kruimels goed aan met de bolle kant van een lepel.
Bak de bodem 10 minuten in de oven en laat hem daarna afkoelen.
Klop de dooiers met een mixer schuimig en dik. Voeg de gecondenseerde melk toe en klop tot de massa weer dik is. Voeg het sap en de schil van de limoenen toe, roer het goed door en giet de crème op de bodem. Bak de taart nog 10 minuten in de oven en laat hem vervolgens afkoelen. Zet de taart daarna nog minimaal drie uur in de vriezer. De taart moet stevig zijn maar niet hard bevroren.

Nasi van Aike

 









Vorige week stapte ik weer eens een Chinees-Indisch restaurant binnen. Niet om te eten maar om thee te drinken na een frisse wandeling. Dat was lang geleden maar ze bestaan dus nog wel. Nasi en bami waren wereldberoemd in de jaren zeventig maar vanaf de jaren tachtig ging de populariteit snel achteruit totdat deze restaurants zich meer gingen richten op de authentieke Chinese keuken of op het wokken.

Nadat in de jaren vijftig de welvaart in Nederland snel toenam kregen mensen behoefte aan nieuw, exotisch eten. Bovendien waren grote aantallen burgers en soldaten net teruggekeerd uit Nederlands-Indië; zij wilden graag weer eens nasi goreng of saté eten. Enkele Chinese restaurants speelden handig in op deze vraag, door ook Indonesisch eten op de menukaart te zetten. Uiteindelijk gingen zij zich Chinees-Indische restaurants noemen. Op deze manier is de typisch Nederlandse variant van de Chinese en Indonesische keuken ontstaan (bron: Inspraakorgaan Chinezen)

De naam Nasi goreng komt uit het Indonesische en Maleisische taalgebied: "nasi", dat gekookte rijst betekent, en "goreng", dat gebakken betekent. In Nederland is het woord nasi al voldoende om te weten wat het eten wordt. Maar er zijn vele varianten.
Zelf heb ik er twee en natuurlijk vegetarisch. De ene variant is gebaseerd op het oude recept van mijn moeder met nasikruiden uit een zakje en het vlees vervangen door tahoe. De andere is van mijn collega Aike en wordt ook door de moeilijke eter gewaardeerd, vooral met een lepeltje sambal. In navolging van de Tante Wies koek heet dit recept in mijn kookschrift dan ook Nasi van Aike.

Ingrediënten voor 3-4 personen
Ongeveer 400 gram koude gekookte witte rijst
1 kleine spitskool
1 prei
1 ui
1 teen knoflook
6 eetlepels zonnebloemolie
4 eieren
1 theelepel ve-tsin (smaakversterker)
2 eetlepels zoete ketjap
Zout 

Bereiding
Klop de eieren en bak er een omelet van met 2 eetlepels zonnebloemolie. Laat de omelet eerst afkoelen en snijd er dan reepjes van.
Snijd de spitskool fijn, was de spitskool in ruim water en laat de kool goed uitlekken.
Was de prei en snijd haar in kleine stukjes. Snijd ook de ui fijn.
Verwarm een wok en roerbak de groente in de rest van de zonnebloemolie. Pers de teen knoflook hierboven uit. Als de kool beetgaar is de groente goed mengen met de koude rijst. Ve-tsin, ketjap en eventueel nog wat zout toevoegen. De omeletreepjes als laatste toevoegen. Serveer de nasi met sambal.

Libanese zoete broodjes met vijgenjam

 Vrijdagavond en de reclameman is de kroeg in met zijn oude studievrienden. Leuk voor hem en iets minder voor mij vooral omdat morgen één van hen zich dan weer een oude voetbalvriend noemt en het hoog tijd is voor de reünie van de oude voetbalvrienden. Als ik dan toch het vrouwtje thuis ben, kan ik ook wel iets gaan bakken (alsof ik daar een excuus voor nodig heb). Stuit ik toevallig op een recept voor libanese broodjes met vijgenjam terwijl ik toevallig vorige week op uitmesttocht in de kast twee pakjes gedroogde vijgen tegenkwam die mijn broer notabene op mijn verzoek meegenomen had uit Jemen en ik ondankbaar nog niet had gebruikt en er dus meteen een jam van maakte met sinaasappel en sesamzaadjes naar een recept dat ik twee jaar geleden overschreef in een klein luchrestaurant in romantisch Parijs hoewel de reclameman me even meewarig aankeek. Die vijgenjam is een tikje bitter uitgevallen maar met wat extra honing wel lekker door de yoghurt. En dus in deze broodjes. Mocht je ook zelf vijgenjam willen maken kun je het recept op de blog Taste of Beirut  uitproberen, daar gaat meer suiker door dan mijn recept. Voor de broodjes deed ik nog wat extra honing door de jam. Net uit de oven roken ze heerlijk naar sinaasappelbloesem.

Libanese zoete broodjes (recept van Taste of Beirut iets aangepast, want hoeveelheid vocht klopte volgens mijn niet)
Ingrediënten
voor 6 broodjes
* 250 gr bloem
* melkpoeder 40 gram
* theelepel gist
* halve theelepel zout
* 25 gram suiker
* rasp van halve sinaasappel
* eitje
* 60 ml mandarijn en/of sinaasappelsap
* 50ml water
* 1 eetlepel oranjebloesemwater
* 25 gram boter op kamertemperatuur.

Vulling:
* 6 grote eetlepels vijgenjam
* (6 gehakte walnoten)
* melk om te bestrijken
* Sesamzaadjes om te bestrooien

Roer het meel, zout, suiker, melkpoeder en instant gist door elkaar. Meng het sap met oranjebloesemwater en water en roer door meelmengsel heen. Roer het ei erdoor. Snijd de boter in flinterdunne plakjes en roer door het mengsel. Het wordt een plakkerig deeg dat moeilijk mengt. Als je een grote klont boter ziet, dan deze door het deeg verdelen. Laat een deeg één à twee uur op kamertemperatuur rijzen tot het verdubbeld is of stop het na een uur een nacht in de koelkast en ga de volgende ochtend verder.

Als het deeg gerezen is, kneed je het even door. Voeg een beetje bloem toe als het te plakkerig is. Verdeel het deeg in 6 ballen. Rol uit tot een  lapje. Verdeel een eetlepel jam en eventueel wat gehakte walnoten over het deeg, maar laat aan de zijkanten een strookje vrij. Rol de lap op tot een worstje.Plak de zijkanten een beetje dicht. Maak er een slak van en leg op bakpapier. Bestrijk met een beetje melk of eigeel en bestrooi met sesamzaadjes. Bak de broodjes ongeveer 15 minuten in de oven op 180 graden tot ze goudbruin zijn.

bron: taste of beirut